سیلیکون و اپوکسی ترکیبات جالبی هستند. آنها تا حدودی ویژگی های مشابهی دارند اما کاملاً متفاوت هستند. هر دو ترکیب به عنوان پلیمرهای ترموست طبقه بندی می شوند. ترموست ترکیباتی هستند که ساختار مولکولی آنها پس از پخت نمی تواند معکوس شود. این مقاله این مفهوم و موارد دیگر را برای مقایسه بین سیلیکون و اپوکسی بررسی می کند.
مقدمه ای بر پلیمرهای ترموست
به طور کلی، سه نوع پلیمر وجود دارد.
- الاستومرها - اینها پلیمرهایی هستند که در صورت کشش بدون شکستگی می توانند تا حد زیادی تغییر شکل دهند. همچنین تحمل حرارت بالایی دارند. همه لاستیک ها از انواع الاستومر هستند.
- پلاستیک های گرما سخت یا ترموپلاستیک ها – این پلیمرها می سوزند اما در معرض دمای بالا به راحتی ذوب نمی شوند. آنها همچنین شکننده هستند و خاصیت ارتجاعی محدودی دارند.
- پلیمرهای گرما سخت – این نوع پلیمرها با حرارت یا سیستم های مخصوص ولکانیزاسیون پخت می شوند. آنها در طبیعت بی شکل هستند.
پلیمرهای ترموست از سخت شدن یک مایع چسبناک در حضور گرما و مواد افزودنی برای تشکیل یک ترکیب سفت اما انعطاف پذیر ساخته می شوند. این فرآیند پخت غیرقابل برگشت است مگر اینکه مکانیسم های خاصی اعمال شود.
ماده اولیه در فرآیند پخت ترموست اپوکسی به عنوان رزین شناخته می شود، نوعی ترکیب پیش پلیمری با خواص معین. اپوکسی یک نمونه عالی از ترموست است که از رزین پیش پلیمری ساخته شده است.
از طرف دیگر، سیلیکون از نظر فنی به عنوان الاستومر طبقه بندی می شود. علاوه بر این، برخی از خواص آن، آن را به یک ترموست نیز تبدیل می کند. این در برخی از اشکال ترکیب دیده می شود که بعداً به آن خواهیم پرداخت.
اکثر ترموست ها هستند کوپلیمرها. این بدان معنی است که آنها یک مونومر پایه دارند که به عنوان واکنش دهنده عمل می کند و یک کومونومر ثانویه که به تشکیل پیوندهای عرضی بین یا بین مونومرها کمک می کند. این اتصالات عرضی همان چیزی است که به پلیمر خواص آن را می دهد. اگر با همه اینها گیج شده اید، به خواندن ادامه دهید و این ترکیبات را بهتر درک خواهید کرد.
مروری بر اپوکسی ها و سیلیکون ها
اپوکسی ها و سیلیکون ها از رایج ترین پلیمرهای ترموست هستند. اجازه دهید آنها را تعریف کنیم و ترکیب آنها را بررسی کنیم. انجام این کار به ما کمک می کند تا مبنایی برای مقایسه خواص و ویژگی های دو ترکیب ایجاد کنیم.
اپوکسی: اپوکسی چیست؟
اپوکسی یک ترکیب طبقه بندی شده به عنوان یک رزین مصنوعی است که از دو ماده پتروشیمی اساسی به نام های Epichlorohydrin و Bisphenol-A تولید می شود. دو کلمه ای که در اینجا برجسته می شوند مصنوعی و رزین هستند. اولی به این معنی است که مصنوعی ساخته شده است و دومی به این معنی است که مخلوط یا محلولی از ترکیبات آلی است.
رزین ها را می توان از گیاهان نیز تهیه کرد. به عنوان مثال، کهربا یک رزین گیاهی رایج است که در گیاهان خاصی یافت می شود. این نوع رزین به دلیل خاصیت عطر آن استفاده می شود. این باید به شما بگوید که یک رزین به خودی خود خواص محدودی دارد. تا زمانی که سایر مواد افزودنی مانند سخت کننده به آن خواصی مانند استحکام بدهد.
دو ماده پتروشیمی مورد استفاده برای ساخت رزین مصنوعی، اپی کلروهیدرین و بیسفنول-A از نفت خام به دست می آیند. گفته می شود، آنها می توانند پیامدهای منفی بر زندگی انسان داشته باشند. علاوه بر این، وجود داشته است نگرانی های بهداشتی و ایمنی در مورد بیسفنول-A.
اپی کلروهیدرین ترکیب پایه در رزین اپوکسی است. این پتروشیمی از پروپیلن، هیدروکربن رایج موجود در نفت ساخته شده است. پروپیلن همچنین برای ساخت برخی از انواع لاستیک های مصنوعی استفاده می شود.
Bisphenol-A یا به اختصار BPA، هیدروکربن ثانویه در رزین اپوکسی است. این پتروشیمی از واکنش فنل و استون ساخته می شود.
هنگامی که این دو هیدروکربن با هم ترکیب می شوند، یک ماده روان با ویسکوزیته کم (سرعت جریان کم) تشکیل می دهند. علاوه بر این، این ماده در این مرحله فاقد چندین ویژگی است. این به این دلیل است که تحت عمل آوری قرار نگرفته است که توسط سخت کننده تسهیل می شود. این سخت کننده ها واکنشی را آغاز می کنند که رزین را به چسب یا ماده پوششی تبدیل می کند.
سیلیکون: سیلیکون چیست؟
نام علمی سیلیکون پلی سیلوکسان است. این نام نشان می دهد که سیلیکون پلیمری است که از مولکول های سیلوکسان ساخته شده است.
سیلیکون یکی از رایج ترین الاستومرهای مصنوعی در بازار است. مقاومت عالی در برابر حرارت و خواص استحکام آن، تقریباً در هر خط تولیدی قرار گرفته است. با این حال، چیزی که آن را بسیار خاص می کند، ویژگی های آن نیست، بلکه در دسترس بودن آن است.
ببینید، سیلیکون، عنصر اولیه در ترکیب سیلوکسان، تقریباً در جهان پایان ناپذیر است. زیرا این عنصر تقریباً در همه انواع سنگ ها یافت می شود. تنها محدودیت در دسترس بودن سیلیکون، توانایی استخراج سیلیکون از این سنگ ها است.
با این حال، سیلیکون تنها از سیلیکون ساخته نمی شود. مونومرها، سیلوکسان ها، از اتم های اکسیژن و هیدروژن تشکیل شده اند. شایان ذکر است که عدم وجود اتم های کربن در این ساختار مولکولی، سیلیکون را به پلیمری غیرآلی تبدیل می کند. نکته مثبت این است که سیلیکون در نهایت دارای پایداری حرارتی بالا، تاخیر در شعله و انعطاف پذیری در دمای پایین است.
سیلیکون در شرایط سخت استفاده می شود زیرا می تواند عوامل استرس زا مانند عناصر خورنده، حرارت بالا و استحکام کششی را حفظ کند. علاوه بر این، درجات ویژه ای از سیلیکون وجود دارد که می تواند محیط های چالش برانگیزتری را مدیریت کند.
اپوکسی در مقابل سیلیکون: سنتز مواد
سنتز قالب های سیلیکونی و اپوکسی سیلیکون بسیار متفاوت است. این به این دلیل است که محصول نهایی دارای خواص متمایزی است و کاربردهای آن نیز متفاوت است. با این حال، هر دو تحت پلیمریزاسیون یک مونومر پایه با افزودن عوامل خاصی برای ترویج پخت و اتصال عرضی قرار می گیرند. بیایید بیشتر در مورد چگونگی ساخت این دماسنج ها تحقیق کنیم.
اپوکسی چگونه ساخته می شود
اپوکسی یا به صورت صنعتی یا در بخش های کوچک از طریق روش های DIY ساخته می شود. برای DIY (این کار را خودتان انجام دهید)، سازنده رزین و سخت‌کننده را جداگانه می‌خرد، آنها را با هم مخلوط می‌کند و محلول را می‌گذارد تا خشک شود و یک ترموست سخت تشکیل دهد. در این روش، آنها همچنین می توانند رنگ را برای تغییر رنگ از شفاف به رنگ انتخابی خود اضافه کنند.
رویکرد صنعتی اساسا بر روی ایجاد این رزین ها از مواد شیمیایی پایه است. از آنجایی که اپوکسی به سرعت درمان می شود و واکنش غیر قابل برگشت است، احتیاط زیادی انجام می شود. به ویژه، آنها اطمینان حاصل می کنند که رزین و سخت کننده قبل از فرآیند پخت در تماس نیستند.
ترکیباتی که اپوکسی می سازند
هنگام تعریف اپوکسی، بیان کردیم که از مونومرهای رزین، سخت‌کننده‌ها و عوامل ثانویه ساخته شده است که فرآیند پخت/سخت شدن را آغاز و تسریع می‌کنند. در واقع از اصطلاح اپوکسی برای توصیف ترکیب سخت شده استفاده می شود.
- مونومر رزین از نظر فنی، Epichlorohydrin و BPA به معنای واقعی مونومر نیستند. با این حال، در زمینه سنتز رزین اپوکسی، که یک واکنش پلیمریزاسیون است، این دو را می توان مونومر نامید.
- سخت کننده. فرآیند پخت رزین اپوکسی توسط انواع مختلفی از سخت کننده ها تسهیل می شود که رایج ترین آنها پلی آمیدها، آمین ها و انیدریدها هستند. انتخاب سختی گیر برای استفاده به عوامل مختلفی مانند دوره پخت، شرایط اطراف و ماهیت پروژه بستگی دارد.
- شتاب دهنده. یک شتاب دهنده دقیقاً همان کاری را انجام می دهد که به آن اشاره می کند - روند پخت رزین اپوکسی را سرعت می بخشد.
ترکیبات مورد استفاده برای ساخت اپوکسی بسته به عوامل مختلفی می تواند متفاوت باشد. در بیشتر موارد، آنها توسط سازنده دیکته می شوند، که عوامل دیگری مانند قیمت، استفاده مورد نظر و سایر ملاحظات مهم را در نظر می گیرد.
سیلیکون چگونه ساخته می شود
سیلیکون عمدتاً از پلیمریزاسیون مونومرهای سیلوکسان تولید می شود. این مونومرها از هیدرولیز کلریدهای سیلیکون به دست می آیند. هیدروسیس اتم های هیدروژن و اکسیژن را به ترکیب معرفی می کند.
پلیمریزاسیون مونومرهای سیلوکسان
تکنیک پلیمریزاسیون خاص مورد استفاده برای سیلوکسان نامیده می شود پلیمریزاسیون حلقه باز (ROP). این نوع خاصی از پلیمریزاسیون است که منجر به تولید پلیمرهایی با وزن مولکولی بالا می شود. این امر ضروری است و این همان چیزی است که به سیلیکون خواص عالی به عنوان الاستومر می دهد.
در طی این واکنش، افزودنی هایی مانند اصلاح کننده ها، کراسلینکرها و پرکننده ها اضافه می شوند. هر افزودنی عملکرد خاصی در کل واکنش دارد. به عنوان مثال، پرکننده ها برای تقویت خواص سیلیکون اضافه می شوند. این بدان معنی است که در فرم لاتکس، بیشتر خواص سیلیکون به اندازه کافی پیشرفته نیست. برای تقویت این خواص از پرکننده هایی مانند سیلیس استفاده می شود.
اپوکسی در مقابل سیلیکون: خواص
یکی دیگر از روش‌های مقایسه اپوکسی و سیلیکون، بررسی ویژگی‌های فردی آنهاست. مقایسه مستقیم آنها بهترین مقایسه را به همراه نخواهد داشت زیرا مواد برای اهداف مختلفی ساخته شده اند. با این حال، برخی از این ویژگی ها همپوشانی دارند.
خواص سیلیکون
سیلیکون معمولی دارای چندین ویژگی است. منظور از منظم، درجه عمومی یا تنوع مواد است. این به این دلیل است که درجات تخصصی وجود دارد و آن ها ویژگی های کاملاً خاصی دارند. در مجموع، ویژگی های کلی در این درجه های تخصصی، با مقادیر بهتر یا کمتر، یافت می شود.
الاستیک و انعطاف پذیر
مسلماً این نکته برجسته هر الاستومری است. در هر صورت، تعریف الاستومر ماده ای است که خاصیت کشسانی دارد. آزمایشات نشان داده است که ناحیه کشسانی آن می تواند تا 1000% برسد.
خاصیت ارتجاعی سیلیکون بسیار بالا است. این بدان معنی است که ترکیب را می توان تقریباً سه برابر اندازه اصلی خود کشید بدون اینکه هیچ نشانه ای از تغییر شکل نشان دهد. وقتی گفته می شود چیزی کشسان است، به این معنی است که می تواند کشیده شود و بدون از دست دادن هیچ خاصیت فیزیکی به شکل یا اندازه اصلی خود بازگردد.
یکی از دلایلی که سیلیکون خاصیت ارتجاعی و انعطاف پذیری بالایی دارد، مارپیچی بودن ساختار مولکولی آن است. این بدان معنی است که ساختار مولکولی مونومرها شکل مارپیچی یا مارپیچ را تشکیل می دهد. هنگامی که نیروی کششی اعمال می شود، این به درجه بالایی از گسترش کمک می کند.
دلیل دیگر خاصیت ارتجاعی بالای سیلیکون، نیروهای بین مولکولی ضعیف پیوندهای مولکولی است. در حالی که آنها ضعیف هستند، این بدان معنا نیست که مواد دارای کشش یا مقاومت پارگی پایینی هستند.
مقاومت بالا در برابر روغن های معدنی
در اینجا دلیل دیگری وجود دارد که چرا سیلیکون مورد تحسین قرار گرفته است. به طور کلی، این ترکیب تقریباً در تمام مواد روغنی نامحلول است. یکی از دلایل این اتفاق این است که اتم های کربن موجود در ترکیب سیلیکون از خواص دی الکتریک روغن معدنی جلوگیری می کنند. این بدان معنی است که کربن توانایی ذاتی روغن را برای مقاومت در برابر بار الکتریکی بدتر می کند.
مقاومت در برابر روغن های معدنی ضروری است. سیلیکون را به ماده ای قابل اعتماد برای ساخت اجزای مورد استفاده در مکان هایی که این روغن ها به وفور وجود دارد تبدیل می کند. همچنین، به این معنی است که سیلیکون می تواند طول عمر بیشتری داشته باشد و از این رو ارزش بیشتری برای شما ایجاد می کند.
توانایی آب و هوای عالی
وقتی گفته می شود ماده ای قابلیت آب و هوایی بالایی دارد، به این معنی است که می تواند UV و ازن را بدون منسوخ شدن حفظ کند. این خاصیتی است که در اکثر ترکیبات لاستیکی وجود دارد. با این حال، سطح مقاومت از یک ترکیب به ترکیب دیگر متفاوت است.
اعتقاد بر این است که سیلیکون توانایی آب و هوایی استثنایی را نشان می دهد زیرا غیر آلی است. به عبارت دیگر، ترکیبات آلی بهترین خواص هواپذیری را دارند.
هواپذیری یکی از ویژگی هایی است که بر طول عمر یک ترکیب تأثیر می گذارد. در این صورت، با توجه به شرایط آب و هوایی عالی سیلیکون، می توانید انتظار داشته باشید که طول عمر آن بالا باشد. در واقع، سیلیکون می تواند تا 20 سال بدون نشان دادن هیچ نشانه ای از آسیب فیزیکی دوام بیاورد.
پایداری حرارتی بالا
پایداری حرارتی به عنوان توانایی یک ماده برای بدون تغییر باقی ماندن در هنگام قرار گرفتن در معرض دماهای بالا تعریف می شود. همچنین، ماده باید این کار را در حالی انجام دهد که تمام خواص مکانیکی خود مانند استحکام، مجموعه فشاری و الاستیسیته را حفظ کند.
سیلیکون دارای دمای عملیاتی 50 درجه سانتیگراد تا +250 درجه سانتیگراد است. این بدان معنی است که سیلیکون می تواند در دماهای بسیار پایین و بالا بدون تغییر باقی بماند. این یک ویژگی مهم است زیرا سیلیکون را در شرایط گرمای کم یا زیاد محیط کاملاً قابل اعتماد می کند.
مقاومت چسبندگی کمتر از اپوکسی
برای مقایسه، می توان خواص چسبندگی سیلیکون را با اپوکسی مقایسه کرد. چسبندگی نیروی اتصالی است که یک ماده خاص بین دو سطح ایجاد می کند. این یک توصیف غیر عادی از این اصطلاح است.
سیلیکون در حالت مایع می تواند به عنوان چسب استفاده شود. این نوع از سیلیکون، در غیر این صورت به نام لاستیک سیلیکون مایع (LSR) می تواند برای آب بندی، پوشش و سایر عملکردهای چسب استفاده شود. مانند اپوکسی، اما با چسبندگی ضعیف‌تر، درمان می‌شود. به این ترتیب، چسب ضعیف تری نسبت به رزین اپوکسی در نظر گرفته می شود.
خواص اپوکسی
اگر با اپوکسی تعامل داشته باشید، حتما متوجه شده اید که یک چسب عالی است. در هر صورت، چسبندگی استفاده اولیه از این ترکیب است. به همین دلیل، دارای خواص کاملاً خاصی است، اما برخی از آنها مربوط به سیلیکون است.
خواص چسب قوی
در فرآیندهای تولیدی مانند چسباندن لاستیک به فلز، یکی از چسب های رایجی که برای چسباندن بسترها استفاده می شود، اپوکسی است. به شرط اینکه خواص چسب سطح بالایی برای این فرآیند مورد نیاز باشد، استفاده از اپوکسی به شما می گوید که چقدر قوی است.
همچنین از اپوکسی برای تشکیل روکش هایی برای پوشاندن ترک ها و منافذ ناخواسته استفاده می شود. در چنین کاربردهایی، خاصیت چسبندگی نیز مورد نیاز است. علاوه بر این، ماده ای که اپوکسی با آن چسبانده شده است اهمیتی ندارد. این به این دلیل است که اپوکسی بدون در نظر گرفتن استحکام، ویژگی‌های سطحی یا هر چیز دیگری می‌تواند با چندین نوع ماده متصل شود.
انقباض کم
اندازه ای که اپوکسی پس از پخت از دست می دهد حدود 1 تا 5 % اندازه اصلی است. این مقدار ضرر ناچیز است. در واقع این کمترین افت حجمی نسبت به چسب های پلیمری در صنعت است. به این ترتیب، به این معنی است که اپوکسی به طور کلی بهتر از سیلیکون است.
نرخ انقباض رزین های اپوکسی بسته به فرمول خاص متفاوت است. با این حال، به طور کلی، اکثر اپوکسی ها انقباض کمی دارند. چیزی که آنها را متمایز می کند این است که چقدر پایین است.
مقاومت شیمیایی
مانند سیلیکون، اپوکسی نیز مقاومت زیادی در برابر مواد شیمیایی دارد. این بدان معنی است که می تواند در برابر ترکیبات شیمیایی خورنده مانند اسیدها و بازهای غلیظ مقاومت کند. به طور مشابه، این ویژگی خوب است زیرا دامنه کاربرد اپوکسی را افزایش می دهد. به عبارت دیگر، درست مانند سیلیکون، اپوکسی را می توان در شرایط سخت استفاده کرد.
اگرچه ما این ویژگی را بین دو ماده با ترکیبات مولکولی غیرمشابه مقایسه می کنیم، می توانید تأیید کنید که هر دو آن چیزی را دارند که لازم است. مقاومت شیمیایی برای ترکیباتی که اجزای فضای باز را تولید می کنند بسیار مهم است.
استحکام کششی بالا
اپوکسی در شکل پخته شده خود به اندازه پلاستیک های درجه یک قوی است. این تا آنجا پیش می رود که در برابر نیروهای تنش مقاومت می کند. در واقع اگر اینطور نبود چسب خوبی محسوب نمی شد. این نیرو به اندازه کافی قوی است تا تنش مکانیکی را حفظ کند.
طول عمر طولانی
اپوکسی به عنوان یک چسب می تواند حداقل 20 سال بدون از دست دادن خاصیت چسبندگی خود دوام بیاورد. مدت زمان طولانی برای داشتن سرویس مناسب از بسترهای چسبانده شده کافی است. همچنین، قبل از سپری شدن این دوره، چندین روش نگهداری را برای محکم تر نگه داشتن چسب انجام داده اید.
برای یک چسب صنعتی مانند اپوکسی، طول عمر طولانی غیر قابل مذاکره است. این ماده را در چندین شرایط قابل اعتمادتر می کند. همچنین، طول عمر طولانی، ارزش مواد را افزایش می دهد و آن را برای کاربردهای تجاری مطلوب تر می کند.
اپوکسی در مقابل سیلیکون: مقایسه شباهت ها و تفاوت ها
سیلیکون و اپوکسی شباهت هایی دارند. این ترکیبات چه کارکرد، چه ویژگی یا چیز دیگری، مشترکاتی دارند. به طور مشابه، تفاوت هایی وجود دارد که نشان دهنده خط ظریف بین این مواد است. این چیزی است که آنها را در یک دسته جداگانه از ترکیبات قرار می دهد. اجازه دهید برخی از این شباهت ها و تفاوت ها را بررسی کنیم.
شباهت های بین اپوکسی و سیلیکون
برخی از شباهت های مشترک بین درجات عمومی اپوکسی و سیلیکون عبارتند از:
- هر دو را می توان به عنوان چسب استفاده کرد. سیلیکون به صورت مایع به عنوان چسب درزگیر استفاده می شود. در این مشخصات، سیلیکون با نام چسب سیلیکون نیز شناخته می شود. اپوکسی عمدتاً به همین روش استفاده می شود. این مورد استفاده مشترک به دلیل خاصیت چسبندگی هر دو ترکیب است.
- هر دو دارای پایداری حرارتی بالایی هستند. یک چسب یا درزگیر خوب باید پایداری حرارتی بالایی داشته باشد. این به دلیل شرایط استفاده است که این ماده می تواند در آن استفاده شود.
- هر دو به شکل درمان شده غیر سمی هستند. در حالی که مشتقات اپوکسی از نفت خام و گاز طبیعی می آیند، محصول نهایی معمولا غیر سمی است. این مورد در مورد سیلیکون نیز مشابه است. مواد غیر سمی ترجیح داده می شوند زیرا برای محیط زیست بی خطر هستند و بیشتر برای توده ها جذاب هستند.
- هر دو دارای برخی از ویژگی های مشترک هستند. همانطور که دیدید زمانی که ما در مورد خواص سیلیکون و اپوکسی بحث می کردیم، این دو خواص مشترکی دارند. به عنوان مثال، هر دوی آنها تحمل دمای بالایی دارند. نکته قابل توجه این است که مقادیر و میزان این خواص به دلیل تفاوت های شیمیایی مواد کاملاً متفاوت است.
تفاوت بین سیلیکون و اپوکسی چیست؟
وقتی صحبت از تفاوت‌ها به میان می‌آید، می‌توانید انتظار بسیاری از آنها را بین سیلیکون و اپوکسی داشته باشید. برای یکی، این دو ترکیب از نظر ترکیب شیمیایی کیلومترها از هم فاصله دارند. این به تنهایی باعث می شود آنها تفاوت های زیادی داشته باشند.
برخی از تفاوت های عمده بین این دو عبارتند از:
- پردازش. سنتز یا پردازش این دو ماده کاملاً متفاوت است. برای یکی، اپوکسی را می توان با استفاده از روش های DIY با استفاده از چند ماده تشکیل داد. این مورد برای سیلیکونی که باید توسط متخصص لاستیک تولید شود تا به خواص مورد نظر برسد، مشابه نیست.
- مقاومت در برابر زرد شدن اکثر گرماسخت ها پدیده ای به نام زرد شدن را تجربه می کنند که عموماً در اثر تخریب ایجاد می شود. توانایی مقاومت در برابر این اتفاق همان چیزی است که به عنوان مقاومت در برابر زرد شدن شناخته می شود و سیلیکون نسبت به اپوکسی عملکرد بهتری در آن دارد.
- روش های پخت وقتی صحبت از پخت به میان می‌آید، سیلیکون و اپوکسی تحت تکنیک‌های مختلفی قرار می‌گیرند تا در حالت پخت قرار گیرند. به طور خاص، اپوکسی از طریق یک واکنش شیمیایی پخت می شود در حالی که سیلیکون از طریق گرما، RTV و سایر روش های کاربردی پخت می شود.
اپوکسی در مقابل سیلیکون: کاربردها
آخرین جنبه ای که می توانیم برای مقایسه اپوکسی در مقابل سیلیکون استفاده کنیم، موارد استفاده از هر دو ماده است. متوجه خواهید شد که در این جنبه شباهت ها و همچنین تفاوت هایی وجود دارد.
کاربردهای اپوکسی
اپوکسی در طیف گسترده ای از راه ها استفاده می شود، از جمله:
ترکیب درزبندی
اصطلاح درزبندی برای توصیف روش ها و تکنیک های مورد استفاده برای ضد آب کردن چیزی استفاده می شود. به این ترتیب، ترکیب درزبندی ماده ای است که برای پوشاندن سوراخ ها، ترک ها و منافذ برای ضد آب کردن سقف یا سطح استفاده می شود.
درزبند اکریلیک رایج ترین نوع ترکیب درزبندی اپوکسی است که برای این کاربرد از مواد استفاده می شود. این ترکیب یک پیوند قوی با بستر ایجاد می کند و هر روزنه ای را که ممکن است نشت آب را تسهیل کند، می پوشاند. این اپوکسی می تواند به فلز، بتن، پلاستیک، چوب یا هر نوع مصالح ساختمانی دیگری بچسبد.
لمینیت مواد کامپوزیت
مواد کامپوزیتی موادی هستند که از ترکیب دو ترکیب مختلف ساخته می شوند. یک جزء فلز-لاستیک نمونه ای از کامپوزیت است. اپوکسی به دلیل خواص سطحی آن معمولا برای ساخت مواد کامپوزیت استفاده می شود. می توان آن را روی فلزات یا مواد دیگر اعمال کرد و آن را ترک کرد تا خشک شود و یک کامپوزیت تشکیل شود.
ایجاد اشیاء تزئینی
احتمالاً شما به طور تصادفی با پروژه های اپوکسی DIY در اینترنت برخورد کرده اید. اگر نه، دسته ای از افراد هستند که رزین اپوکسی را با رنگ مخلوط می کنند تا مبلمان و انواع وسایل تزئینی بسازند. این پروژه ها به ویژه زمانی که از اپوکسی برای ایجاد یک میز استفاده می شود عالی می شوند.
کاربردهای عمده سیلیکون ها
سیلیکون موارد استفاده بسیار خاصی دارد. با این حال، بیشتر کاربردهای آن شبیه به اکثر ترکیبات لاستیکی است. تفاوت اصلی این است که سیلیکون در شرایط سخت تر استفاده می شود زیرا خواص آن می تواند این شرایط را تحمل کند. برخی از این برنامه ها عبارتند از:
آب بندی ترک ها
سیلیکون، درست مانند اپوکسی، می تواند به عنوان درزگیر استفاده شود. اما همانطور که بارها گفته ایم نوع خاصی از سیلیکون یعنی LSR وجود دارد که برای این کاربرد استفاده می شود. LSR به اندازه اپوکسی موثر نیست، اما این هدف را به خوبی انجام می دهد. بنابراین، موردی را برای درزگیرهای جایگزین و موثر ایجاد می کند.
تولید ظروف آشپزخانه
احتمال زیادی وجود دارد که از ظروف آشپزخانه ساخته شده از سیلیکون استفاده کرده باشید. اینها می تواند شامل دستکش های فر باشد که بسیار رایج هستند. از سیلیکون برای ساخت ظروف آشپزخانه به دلیل تحمل دمای بالا استفاده می شود. محصولات سیلیکونی مانند دستکش های فر و ظروف پخت و پز می توانند برای مدت طولانی بدون هیچ آسیبی در برابر دمای بالا مقاومت کنند.
تجهیزات پزشکی و غذایی
سیلیکون همچنین می تواند مطابق با دستورالعمل های FDA فرموله شود تا بتوان از آن برای ساخت مواد غذایی و تجهیزات پزشکی استفاده کرد. این رهنمودها عمدتاً برای اطمینان از عاری بودن ترکیب از سموم است. این یک الزام مهم و اجباری برای هر ماده ای است که برای تولید محصولاتی که قرار است توسط انسان استفاده شود، استفاده می شود.
ساخت مهر و موم، اورینگ و واشر
در صنایع خودروسازی و هوافضا، درزگیرها، واشرها و اورینگ های زیادی در بدنه خودرو مورد نیاز است. این اجزا باید دارای استحکام، مقاومت در برابر فشار، مواد شیمیایی و دوام کلی باشند. سیلیکون یک ماده انتخابی برای این قطعات است زیرا به طور مداوم خواص عالی را نشان داده است.
آیا رنگ اپوکسی به سیلیکون می‌چسبد؟
رزین اپوکسی به اقلام سیلیکونی نمی چسبد.
اپوکسی یا گروت کدام بهتر است؟
دوغاب اپوکسی بهترین دوغاب برای حمام در نظر گرفته می شود.
نتیجه گیری
اپوکسی و سیلیکون ترکیبات رایج با خواص قابل اعتماد هستند. این ویژگی ها آنها را در کاربردهای مختلف مفید می کند. دیده‌ایم که به عنوان پلیمرهای ترموست، این دو ترکیب شباهت‌ها و تفاوت‌هایی دارند. بنابراین، اگر یکی از این دو ماده را در نظر می گیرید، این اطلاعات به شما در تصمیم گیری آگاهانه کمک می کند.
منابع بیشتر:
سیلیکون در مقابل پوشش سقف اکریلیک – منبع: LEGENDAY
سیلیکون چقدر راحت به سطوح مختلف می چسبد؟ – منبع: LEGENDAY
سیلیکون در مقابل پلی کربنات – منبع: LEGENDAY
TPU در مقابل سیلیکون – منبع: LEGENDAY
EPDM در مقابل سیلیکون – منبع: LEGENDAY
آیا سیلیکون لاستیک، الاستومر یا پلیمر است؟ – منبع: LEGENDAY